In the Valley of Elah

Είχα καιρό να δω μια ταινία να με αγγίξει τόσο όσο αυτή. Ένας βετεράνος του αμερικανικού στρατού αναζητά το γιο του, ο οποίος είναι επίσης στρατιώτης και η τύχη του αγνοείται από τότε που η μονάδα του επέστρεψε από το Ιράκ.
Αποκαλύπτεται χωρίς συστολές το πόσο κτήνη γίνονται - όσοι ήταν απλά βλάκες για να ενταχθούν στο στρατό, οι υπόλοιποι ήταν ήδη κτήνη - οι στρατιώτες έπειτα από όλα όσα βιώνουν στο μέτωπο. Η ταινία δεν είναι απλά ένα ακόμα μανιφέστο κατά της εισβολής στο Ιράκ και κατά του στρατού γενικά, αλλά περισσότερο προσεγγίζει τον αντίκτυπο της εισβολής στις ψυχές των στρατιωτών.

The Bourne identity

Άργησα αλλά την είδα! Αυτό που γούσταρα σε αυτή την ταινία είναι ότι έδειχνε το πραγματικό βρώμικο πρόσωπο των μυστικών υπηρεσιών. Η αλήθεια έιναι ότι βλέπω αμερικανιές τύπου Alias ή 24 και μάλιστα με εθισμό. Όμως μου δημιουργούν ενοχές καθότι μας παρουσιάζουν τους καλούς πράκτορες που μάχονται για το καλό της Αμερικής και συνεπακολούθως και του υπόλοιπου κόσμου και μπλα μπλα μπλα... Και με ξενερώνουν. Αυτές τις ενοχές δεν τις είχα με το Bourne.

Ο Μάγος Άιζενχαϊμ

Τις προάλλες μαζευτήκαμε σε ένα φιλικό σπίτι και είδαμε την παραπάνω ταινία. Η ταινία υπήρξε ευχάριστα ανιαρή. Η ερμηνεία του Νόρτον περιόρζε κατά πολύ τη βαρεμάρα. Η Τζέσικα Μπιέλ απλά ωραία γκόμενα.

Πρώτη φορά νονός

Η αγαπητή μητέρα είχε γενέθλια σήμερα και επιθυμία της ήταν να δούμε τη συγκεκριμένη ταινία στο σινεμά. Ε, λόγω ημέρας δεν έλεγε να αρνηθώ, οπότε πήγαμε...
Η ταινία είναι της Όλγας Μαλέα, βασισμένη στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Ν. Παπανδρέου Δέκα Μύθοι και μια ιστορία. Ήμουν πολύ προκατειλημένη ως προς το να τη δω για δυο λόγους: Ο ένας ήταν η Όλγα Μαλέα και ο άλλος ο Νίκος Παπανδρέου με ό, τι κι αν συνεπάγεται το όνομα αυτό.
Η ταινία ωστόσο ήταν αξιοπρεπέστατη, με πολύ καλές ερμηνείες. Ο μικρός που έκανε το Ν. Παπανδρέου ως παιδί, σε αντίθεση με τα μικρομέγαλα Ελληνάκια της ηλικίας του, που βλέπουμε στην τηλεόραση και το σινεμά, ήταν πολύ καλός και φυσικός.
Κάπου εδώ θα χρησιμοποιήσω την κλισέ φράση: "ήταν μια γλυκιά ταινία". Αν δεν ήξερα πως αυτή η ταινία αφορά πραγματικά πρόσωπα, (ναι, στον Ανδρέα αναφέρομαι), θα την έβρισκα ακόμα πιο γλυκιά...

Photographic - Depeche Mode

Από τα αγαπημένα μου των depeche..

CSI If I only could...

Το προηγούμενο σε πολύ κατώτερη εκτέλεση από placebo, αλλά είναι clip στο csi, οπότε δεν το θάβουμε πολύ! :-)

.....

Καλύτερο κι από το πρωτότυπο!

Γιούγκερμαν

Ο Γιούγκερμαν του Μ. Καραγάτση υπήρξε ένα από τα βιβλία που με σημάδεψαν. Το διάβασα στη νεαρή ηλικία των 14 και η αλήθεια είναι ότι πλέον δε θυμάμαι και πολλά από το βιβλίο. Θυμάμαι όμως την αίσθηση που μου είχε αφήσει.
Υπήρξα μεγάλο "φυτό" κατά τα μαθητικά μου χρόνια, αλλά εξαιτίας (ή αν θέλετε χάρη σε ) αυτού του βιβλίου, αγνοούσα επιδεικτικά τις παραδόσεις των καθηγητών μου διαβάζοντάς το ακόμα και την ώρα της παράδοσης. Σε πρώτη ευκαιρία θέλω να το ξαναδιαβάσω.
Σήμερα αποφάσισα να μη βγω και η αδερφή μου με ενημέρωσε ότι στο κανάλι με τη χειρότερη αισθητική της ελληνικής τηλεόρασης - θα καταλάβατε ποιο εννοώ! - προβάλλεται το πρώτο επεισόδιο της σειράς "Γιούγκερμαν". Τον τελευταίο καιρό είναι αλήθεια αρνούμαι πεισματικά να παρακολουθήσω προγράμματα της ελληνικής τηλεόρασης - ειδικά ελληνικές σειρές -, αλλά χάρη του παρελθόντος το είδα και δε ζημιώθηκα καθόλου.
Σε πρώτη ευκαιρία θέλω να το ξαναδιαβάσω πάντως!
Υ.Γ.: Το βιβλίο που έχω εγώ έχει διαφορετικό και πιο ατμοσφαιρικό εξώφυλλο από το άνωθεν.

Britney Spears - Η πτώση

No commments...Η έκφραση των παρευρισκόμενων συναδέλφων της τα λέει όλα. Το ζωντανό παράδειγμα του πώς η μουσική βιομηχανία σκοτώνει τα παιδιά της.

Γάτες vs Σκύλων!!

Αυτό το πλασματάκι στη φωτό είναι η μεγάλη αγάπη της ζωής μου! Όσοι από εσάς ζείτε με γατάκια με καταλαβαίνετε!
Κοιμάται ήσυχη κάθε βράδυ στα πόδια μου, ώστε και να νιώθει κοντά μου, αλλά και να μην παραβιάζει το χώρο μου ανεβαίνοντας πιο ψηλά. Μου είναι αφοσιωμένη, αλλά όχι με την ηλίθια, άνευ όρων αφοσίωση του σκύλου!
Αυτό γουστάρω στις γάτες, σου δείχνουν την αγάπη τους χωρίς να χάνουν την αξιοπρέπειά τους, χωρίς να γίνονται το δουλάκι σου. Είναι παράλογο το πώς οι άνθρωποι που έχουν σκύλους φουσκώνουν από υπερηφάνεια όταν ο σκύλος τους υπακούει στις διαταγές τους! Νιώθουν σημαντικοί, γιατί κάπου περνάν οι διαταγές τους. Και το λέω εγώ, πρώην ιδιοκτήτρια σκύλου (δυστυχώς μας άφησε έπειτα από 12 χρόνια συντροφιάς), που νευρίαζα επειδή το σκυλάκι μου δεν έκανε πάντα αυτό που ζητούσα.
Αυτό δε σημαίνει πως οι γάτες δεν υπακούν τους "ιδιοκτήτες" τους, απλά επιλέγουν να μην υπακούσουν σε ό, τι είναι για αυτές, αλλά και αντικειμενικά, παράλογο.